[Icy Phoenix Debug] PHP Notice: in file /includes/page_header.php on line 599: Illegal string offset 'title'
[Icy Phoenix Debug] PHP Notice: in file /includes/page_header.php on line 599: Illegal string offset 'url'
[Icy Phoenix Debug] PHP Notice: in file /includes/page_header.php on line 599: Illegal string offset 'title'
[Icy Phoenix Debug] PHP Notice: in file /includes/page_header.php on line 599: Illegal string offset 'url'
ขุนเขา สายน้ำ และชีวิตแสนธรรมดา..
หน้าแรก  gallery  forum  member list  us  link  สมัครสมาชิก   เข้าสู่ระบบ    
 †








หน้าแรก » คุยข่าวบอกเก้าเล่าสิบ

  วันเวลาปัจจุบัน 24 กรกฎาคม 2017, 01:50  Bookmark and Share  


ตั้งกระทู้ใหม่  ตอบกระทู้ 
หน้าที่ 1 จากทั้งหมด 1 หน้า
 
1.  12 มิถุนายน 2010, 17:09   post id:2229
avatar
thailand.png naryak เพศ: ชาย ลงทะเบียนเมื่อ: ธันวาคม 2009 โพสท์: 3068      ได้ใจ : 808      มอบใจ : 2029  


ถ้าความรู้คือสมบัติโลก จงค้นหาฝึกฝนและพลิกผ่ามือด้วยตัวเอง..
อย่าให้ใครมาบอกว่า ลงคอร์สนี้แล้วคุณจะถ่ายรูปแบบพลิกผ่ามือ..


.

สวัสดีครับเพื่อนๆ กระทู้นี้ผมไม่ได้มาโพสรูปภูเขาหรือแม่น้ำอย่างที่ควรจะเข้าใจ..
จากอดีตภาพแห่งความทรงจำของผมมันถูกบันทึกไว้น้อยเหลือเกิน..
แต่ก็รู้สึกได้ถึงอดีตที่ช่วยผลักดันให้ผมมาอยู่ตรงนี้ ตรงที่ผมพอใจแล้ว..



Image


พอพูดถึงเรื่องอดีตตอนเด็ก เพื่อนๆหลายคนคงจำกันได้บ้าง ซึ่งเด็กๆผมจะรับรู้ได้ 2 อย่างคือ สิ่งที่อยากทำ กับ สิ่งที่ต้องทำ..
ตอนเด็กผมไม่ค่อยมีโอกาสได้เล่นสนุกกับเพื่อนมากนัก เพราะพักเที่ยงก็ต้องรีบวิ่งมาช่วยแม่ขายหนมจีน หนมหวาน ที่โรงเรียน
จนเพื่อนกินข้าวกลางวันเสร็จไปเล่นกัน ผมยังต้องล้างชามอยู่เลย  ครั้นพอเลิกเรียนก็ต้องกลับไปช่วยแม่เตรียมของเพื่อทำขายในวันต่อไป...
 



Image


ดังนั้นชีวิตผมมันมี สิ่งที่อยากทำ อยู่ล้นเหลือแต่ไม่ได้ทำ แต่ตรงกันข้ามผมจะมี สิ่งที่ต้องทำ อยู่ตลอดเวลา..
 


Image


ตอนอายุ 13 ผมจากพ่อแม่ มาอยู่ฝั่งธนฯ ได้มุดหัวนอนในห้องพักคนงานเล็กๆกับพี่ชายที่ทำงานในโรงงานพลาสติกแห่งหนึ่ง
ชีวิตช่วงนี้ ผมสามารถทำสิ่งที่อยากทำได้พอสมควร แต่สิ่งที่ต้องทำใช่ว่าจะไม่มี นอกจากเรียนหนังสือผมยังต้องช่วยทำงานในโรงงานแห่งนั้น
ไม่ว่าจะเป็นงานยกงานแบกหาม หรือแม้แต่นั่งโต๊ะดูแลสต๊อกสินค้าก็มีทำ..



Image


จากเด็กโรงงาน 4 ปีผมได้ย้ายที่อยู่ ไปอยู่ในที่แห่งใหม่ ผู้คนมากหน้าหลายตา โดยอาศัยอยู่ตึกเฉลียงมหาลัยรามคำแหง
แล้วปั่นจักรยานไปเรียนหนังสือที่ประชาชื่น ชีวิตก็มีความสุขดีนอกจากจะมีเรื่องไม่สบายใจบ้างเวลาเพื่อนล้อและหัวเราะเยาะผม..



Image

ผมปั่นจักรยานจากรามฯ พอมาถึงโรงเรียนก็ยังกะคนอาบน้ำไม่เช็ดตัว เพราะเหงื่อเต็มไปหมด แต่ช่างเถอะผมไม่แคร์...
พอมาถึงช่วงนี้ ผมก็ยังมี 2 สิ่งนั้นตามผมมาไม่หยุด  เลิกเรียนผมต้องช่วยแม่ค้าล้างจานเพื่อแลกกับ กระดูกไก่ที่พอมีเนื้อติดมาบ้าง
นั่นแหละครับอาหารเย็นชั้นยอด และสิ่งที่ต้องทำ มันคู่กันจนแยกไม่ออก...



Image


ผมเล่าให้ฟ้งแล้วว่าวัยเด็กผมไม่ค่อยเล่นไม่ค่อยได้เที่ยว แต่พอผมมีโอกาส ผมมักจะเที่ยวโดยขึ้นภูเป็นส่วนใหญ่..


Image

และสถานที่ที่ผมชอบที่สุดก็คือ ป่าปิดด้านหลังภูหลวง จ.เลย สมัยเด็กตอนผมอยู่บ้านนอกมีอาจารย์ที่เคยสอน พ่อท่านเป็นพรานป่า
และอาจารย์เองก็มักจะขึ้นเขาเข้าป่าไปด้วยบ่อยครั้ง พอผมได้ข่าวจากเพื่อนๆว่าอาจารย์จะพาขึ้นป่าปิดภูหลวง ก็รีบกลับมาทันที..



Image

พอแม่ผมรู้ก็ห้ามผมด้วยความเป็นห่วง แต่สิ่งที่ผมต้องทำมันน่าจะมากพอหรือยัง ให้สิ่งที่ผมอยากทำได้มีสัดส่วนสมดุลย์บ้าง..
ผมดันทุรังมาบ้านอาจารย์ ที่จังหวัดเลยจนได้ แต่แม่ก็โทรเลขตามมา ห้ามปราบผมสารพัดพร้อมยกเหตุผลอันตรายและแม่เป็นห่วง..
สุดท้ายของโทรเลข แม่ลงท้ายด้วยคำคำหนึ่งว่า "ขอให้ลูกโชคดี.."  แล้วผมก็ได้ขึ้นภูหลวงครั้งแรก ด้วยความรู้สึก อยากไป ไม่ใช่ต้องไป...



Image


หล้งจากนั้นผมก็มีโอกาสขึ้นป่าปิดภูหลวงอีกครั้ง และขึ้นภูกระดึงอีกสามสี่ครั้ง...
เวลาผ่านไป 5 ปีหลังขึ้นภูกระดึงครั้งสุดท้าย ผมได้แต่งงานกับผู้หญิงตัวเล็กๆคนหนึ่ง..
หลังเสร็จงานแต่ง ผมบอกเธอว่าจะพาไปฮันนีมูนที่ "ภูกระดึง" ...



Image

ตอนนั้นผมไม่รู้ว่าเธอรู้สึก เสียรู้ที่แต่งงานกับผมหรือเปล่า ผมไม่รู้เลยว่า เธออยากไป หรือต้องไป เพราะผม



Image


แล้ว 3 คืน 4 วัน พวกเราก็ผ่านทุกข์ผ่านสุขร่วมกันมาได้ แม้จะต้องเดินขึ้นเขา เดินเที่ยวบนภูกระดึงที่แสนไกลและเหนื่อยหนัก..
เธอไม่เคยบ่น แต่จะกรีดร้องเสียงดังเป็นช่วงๆ   เธอไม่ได้บ้านะครับ เธอกลัวทากมากที่สุดในโลก..
แต่ก็ยังดีกว่าดาราทั่วไป ชอบกลัวอะไรที่ไร้สาระ กลัวมะม่วง กลัวเงาะ โอ๊ย! พวกนี้ให้เป็นแฟนก็ไม่เอา 555+



Image


ที่ผมเล่ามามันเป็นแค่เศษเสี้ยวชีวิตเท่านั้นครับ ผมเล่าให้ฟังสนุกๆเป็นลำนำชีวิตเด็กบ้านนอกคนหนึ่ง..
ที่เคยอยู่กับสิ่งที่อยากทำ กับสิ่งที่ต้องทำได้อย่างเข้าใจชีวิตพอสมควร  และผมได้ลำลึกนึกถึงบรรยากาศเก่าๆ..
ที่เคยไปเที่ยวภูหลวงกับภูกระดึง จึงถือโอกาสเชิญชวนเพื่อนๆ..
ที่มีใจรักภูสูงป่าเขาสายหมอกและลมหนาวร่วมเดินทางไปด้วยกัน พ.ย. 2553 นี้ครับ..



Image


ก็อยากให้เพื่อนที่มีใจรัก ขุนเขา สายน้ำ และชีวิตแสนธรรมดา ได้ไปกับพวกเรา ไปแบบที่อยากไป..
และอยากให้เพื่อนๆหลุดพ้นจากคำว่า อยากทำ หรือ ต้องทำ อยากไป หรือต้องไป ขอบคุณมากครับพวกเรายังรอเพื่อนอยู่...   :Thank:



Image
  
 Quick Comment
ตอบกระทู้และอ้างถึง
2.  12 มิถุนายน 2010, 18:00   post id:2230
avatar
blank.gif vintagebokeh เพศ: ชาย ลงทะเบียนเมื่อ: ธันวาคม 2009 โพสท์: 118      ได้ใจ : 73      มอบใจ : 9  


Classic Bokeh is My Life ..


.



สุดยอดดดดดดดด......
ผมว่ากระทู้นี้ยกให้เป็นกระทู้ที่ทราบซึ้งกินจายยยยกระทู้หนึ่ง...
เรียกบรรยากาศเก่า ๆ กลับมาอีกครั้ง แต่มันเพิ่งจะไม่กี่ปีก่อนนี่นา...


ชอบรูปสุดท้าย....โดยเฉพาะเทคนิคการพับขากุงเกงยีนส์สุดฮิตแห่งยุค...


 :this:
  
 Quick Comment
ตอบกระทู้และอ้างถึง
3.  14 มิถุนายน 2010, 09:27   post id:2237
avatar
 tee เพศ: ชาย ลงทะเบียนเมื่อ: กุมภาพันธ์ 2010 โพสท์: 808      ได้ใจ : 657      มอบใจ : 0  


.

อ่านเรื่องพี่จบ ทำให้นึกถึงลูกคนจีนอีกหลายคน
ที่พ่อแม่มาจากเมืองจีนครับ  รวมถึงตัวผมเอง และพวกพี่ๆร่วมสายเลือดอีก 4 คน
ในสมัยเด็กๆที่ต้องทำงานหลายๆอย่างในวัยเด็ก โอกาสที่จะไปเล่น ไปเที่ยวแทบไม่มี
ทำงานกับค่าแรงอันน้อยนิด แต่ก็ต้องทำ เพราะไม่มีทางเลือก
อาหารการกินไม่ต้องพูดถึงคุณค่าทางโภชนาการ
อิ่มท้องเป็นหลัก เช่น กินข้าวเปล่ากับข้ก๊วยเตี๋ยว แบ่งกันกินกับพี่ๆ
ขนม  ผลไม้ ฯลฯ ไม่เคยมี  ยกเว้นช่วงเทศกาล  
ภาพยังติดตาผมอยู่จนถึงวันนี้
คืนวันที่พี่ผมสอบเอ็นฯ เข้ามหาลัย พี่สาวผมยังต้องทำงานอยู่เลย
แต่แล้วโอกาสก็เข้าข้าง  ติด CU  ได้  
โอกาสมากขึ้น ค่าแรงดีขึ้น จนจบมหาลัย แล้วส่งเสียน้องๆทุกคน
ตอนนั้นยังนึกถึงพี่ชายที่หันไปเรียนพาณิชย์
บอกว่า กูจะได้จบเร็ว มาทำงานไวๆ

ผมน้องเล็กสุดก็สบายหน่อย
ตอนนี้ผมก็ไปไหนต่อไหน เหมือนเติมเต็มในชีวิตวัยเด็กที่หายไป
เช่นเดียวกับพี่ชายผม
ทุกวันนี้ก็ยังไปทำโน่นนี่ ติดสันดานสมัยเด็กๆ
รวมถึงพวกพี่ๆ ด้วย
วันอาทิตย์ผมจะไปทำงานพิเศษ นอกเหนืองานประจำที่ทำอยู่
แล้วตอนเย็นกลับมากินข้าวที่บ้านกัน พี่คนที่ไม่ได้ไปไหนก็หาข้าวไว้รอ
นั่งกินข้าวกัน คุยโน่นนี่ ออกไปทำงานเจออะไรกันมาบ้าง
ทำให้ผมไปไหนไม่ค่อยได้มาก แต่ก็มีความสุขครับ
แต่ว่างเมื่อไร ก็ออกเดินทางเรื่อยเปื่อย

ขอบคุณกระทู้นี้ ทำให้ผมคิดถึงอดีตที่ผ่านมา
1.สนใจไปเที่ยวภูฯ ครับ (ไปมาเมื่อปี 2538 นานจนภาพเหลืองๆ คล้ายของพี่เลย)
แต่ก็ไม่รู้จะติดงานหรือเปล่า
2. ตั้งแต่ มิย -สค.53 งานเข้าวันอาทิตย์ไปไหนไม่ได้
ต้องไปขายแรงงานครับ
3. ทุกวันนี้ผมก็ภูมิใจกับสิ่งที่ผ่านมานะครับ ทำให้เรายืนได้
อย่างเข้มแข็ง 1 สมอง 2 มือ ทำนองนั้นครับ
4. พ่อแม่ ก็ภูมิใจกับพวกผม พี่ๆทุกคนที่มีวันนี้ได้  ชีวิตเรามาไกลเกินฝันจริงๆ
30 กว่าปี จากไม่มีอะไรเลย
 naryak (14 มิถุนายน) 
 Quick Comment
ตอบกระทู้และอ้างถึง
4.  14 มิถุนายน 2010, 10:43   post id:2238
avatar
thailand.png LoneWolf เพศ: ชาย ลงทะเบียนเมื่อ: ธันวาคม 2009 โพสท์: 947      ได้ใจ : 402      มอบใจ : -1  


"If your photographs aren't good enough, you're not close enough."
Robert Capa


"To take a photograph is to align the head, the eye and the heart. It's a way of life."
Henri Catier Bresson


.

vintagebokeh wrote: [View Post]


สุดยอดดดดดดดด......
ผมว่ากระทู้นี้ยกให้เป็นกระทู้ที่ทราบซึ้งกินจายยยยกระทู้หนึ่ง...
เรียกบรรยากาศเก่า ๆ กลับมาอีกครั้ง แต่มันเพิ่งจะไม่กี่ปีก่อนนี่นา...


ชอบรูปสุดท้าย....โดยเฉพาะเทคนิคการพับขากุงเกงยีนส์สุดฮิตแห่งยุค...


 :this:


กาลเวลาคงทำให้หลายสิ่งหลายอย่างเปลี่ยนไปคับ ...... แต่ความตั้งใจของผมยังม่ะเปลี่ยนนะ

เรื่องพับขากุงเกง ........... ผมเกิดม่ะทันก๊าบ       
 naryak (14 มิถุนายน) 
 Quick Comment
naryak:555+ ยุคนั้นถือว่าเท่ส์สุดๆแย้วคับ...
ตอบกระทู้และอ้างถึง
5.  14 มิถุนายน 2010, 14:09   post id:2239
LoneWolf
.

ง่า ....... ไอ้กระผมก็มัวแต่จาแซวคุณน้ายักษ์อย่างเดียว เลยม่ายเห็นกระทู้ที่คุณ tee ตอบมาเลย
..... ขอโทษนะค้าบ ......... :Thank:

และขอยินดีกะทุกท่านที่สามารถฝ่าฝันสิ่งต่างๆในอดีตมาได้ด้วยความสามารถของตัวเองด้วยค้าบ

=^_^=
 naryak (14 มิถุนายน) 
 Quick Comment
ตอบกระทู้และอ้างถึง
6.  14 มิถุนายน 2010, 22:56   post id:2240
avatar
thailand.png naryak เพศ: ชาย ลงทะเบียนเมื่อ: ธันวาคม 2009 โพสท์: 3068      ได้ใจ : 808      มอบใจ : 2029  


ถ้าความรู้คือสมบัติโลก จงค้นหาฝึกฝนและพลิกผ่ามือด้วยตัวเอง..
อย่าให้ใครมาบอกว่า ลงคอร์สนี้แล้วคุณจะถ่ายรูปแบบพลิกผ่ามือ..


.

tee wrote: [View Post]
โอกาสที่จะไปเล่น ไปเที่ยวแทบไม่มี
ทำงานกับค่าแรงอันน้อยนิด แต่ก็ต้องทำ เพราะไม่มีทางเลือก
อาหารการกินไม่ต้องพูดถึงคุณค่าทางโภชนาการ
อิ่มท้องเป็นหลัก เช่น กินข้าวเปล่ากับข้ก๊วยเตี๋ยว แบ่งกันกินกับพี่ๆ
ขนม  ผลไม้ ฯลฯ ไม่เคยมี  ยกเว้นช่วงเทศกาล  
ภาพยังติดตาผมอยู่จนถึงวันนี้


คุณตี๋เล่ามาก็ทำให้ผมเห็นภาพเช่นกันครับ..มาถึงวันนี้นึกย้อนกลับไปแล้วมีความสุขเหมือนกัน..
พ่อแม่พี่น้องนั่งกินข้าวด้วยกัน..กับข้าวก็ไม่มีอะไรมากส่วนใหญ่จะเป็นผัดผักกะหมูสามชิ้น..
พอทุกคนนั่งกันครบและเอ่ยปากเรียกเตี่ยเรียกแม่กินข้าว..นั่นแหละครับใครช้าอดได้เนื้อหมู..

ถ้าวันไหนซื้อเกาเหลาลูกชิ้นมากินกะข้าววันนั้นถือว่าเป็นอาหารชั้นเลิศ..ต้องใช้ความไวในการแย่งลูกชิ้นกันหน่อย..
นานๆครั้งน่าจะเป็นเทศกาลจะมีพวกเครื่่องใน..ก็จะโดนเตี่ยฝังหัวว่าเด็กกินไม่ได้เดี๋ยวโง่..ตอนนั้นก็เสียรู้แกล่ะครับ..555+

ส่วนเรื่องที่แม่ผมสะเทือนใจเล่าเมื่อไรก็ร้องไห้ทุกทีก็คงเป็นเรื่องที่ตอนเย็นๆเตี่ยยังไม่กลับ..
มีคนหาบขนมมาขายหน้าบ้าน..ลูกๆหิวขนม..แม่ก็บอกให้ไปกินน้ำรอ..ลูกท้องร้องหิวข้าว..แม่ก็ทำได้แค่บอกให้ลูกไปกินน้ำรอ..
เป็นอย่างนี้ 365 วันจำไม่ได้ว่ากี่รอบ..ทุกวันนี้แม่ผมไม่กลัวอะไร..กลัวอย่างเดียวกลัวกลับไปจนไม่มีอะไรกินเท่านั้นครับ...

ปล. ส่วนเรื่องขึ้นภูกระดึงถ้าคุณตี๋สนใจช่วงไหนว่างยาวสัก 4-5 วันก็บอกได้นะครับ..ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงได้..

  
 Quick Comment
ตอบกระทู้และอ้างถึง
7.  16 มิถุนายน 2010, 10:21   post id:2253
avatar
 Jum เพศ: หญิง ลงทะเบียนเมื่อ: กุมภาพันธ์ 2010 โพสท์: 84      ได้ใจ : 64      มอบใจ : 0  


.

ตี๋บอกเราว่าให้เข้ามาดูกระทู้นี้   น้ายักษ์เขียนได้ดีมากมาย  
ฮิฮิฮิ   ไม่ผิดหวังจริงค่ะ
เขียนดีจริงๆด้วย
 naryak (16 มิถุนายน) 
 Quick Comment
ตอบกระทู้และอ้างถึง
8.  16 มิถุนายน 2010, 21:15   post id:2256
avatar
thailand.png naryak เพศ: ชาย ลงทะเบียนเมื่อ: ธันวาคม 2009 โพสท์: 3068      ได้ใจ : 808      มอบใจ : 2029  


ถ้าความรู้คือสมบัติโลก จงค้นหาฝึกฝนและพลิกผ่ามือด้วยตัวเอง..
อย่าให้ใครมาบอกว่า ลงคอร์สนี้แล้วคุณจะถ่ายรูปแบบพลิกผ่ามือ..


.

Jum wrote: [View Post]
ตี๋บอกเราว่าให้เข้ามาดูกระทู้นี้   น้ายักษ์เขียนได้ดีมากมาย  
ฮิฮิฮิ   ไม่ผิดหวังจริงค่ะ
เขียนดีจริงๆด้วย


ขอบคุณครับ..
  
 Quick Comment
ตอบกระทู้และอ้างถึง


ตั้งกระทู้ใหม่  ตอบกระทู้  หน้าที่ 1 จากทั้งหมด 1 หน้า
 



ค้นหาหัวข้อกระทู้: 0 สมาชิก, 0 ซ่อนอยู่ 0 ผู้ใช้งานทั่วไป
สมาชิกที่ใช้งานขณะนี้: ไม่มี